korporacja

Jurij Felsztinski, Władimir Pribyłowski „Korporacja zabójców” – recenzja

Zgodnie z autorami książki „Korporacją zabójców” bądź „firmą” są rosyjskie służby specjalne, czyli FSB wywodzące się w prostej linii od WCzK, GPU, NKWD i KGB… Na prawie 500 stronach niniejszej publikacji dwaj rosyjscy historycy analizują system polityczny panujący we współczesnej Rosji, stan jej demokracji, wolności słowa i mediów, ze szczególnym uwzględnieniem osoby prezydenta Władimira Putina oraz służb specjalnych, z których się wywodzi.

Znów jesteśmy u władzy, tym razem na zawsze.”
Władimir Putin, premier Rosji; przemówienie wygłoszone w gronie agentów FSB; Moskwa, 1999.

Słowem wstępu należy podkreślić, że wydana przez Fronda Wydawnictwo książka jest drugim jej wydaniem. Z uwagi na aktualność opisywanej sytuacji w Rosji i ciągłe zmiany politycznych w tym kraju oraz trwającą wojnę na Ukrainie, autorzy postanowili zaktualizować swoje dzieło. Pierwsze wydanie nosi datę 25 lutego 2009 roku, a drugie zamknięto we w dniu 1 września 2015 roku.

Choć centralną postacią książki na pierwszy rzut wydaje się być aktualny prezydent Rosji, to autorzy skrupulatnie przedstawiają czytelnikowi najpierw środowisko, które ukształtowało Putna, czyli sowieckie służby specjalne. I nie tylko samo KGB, w którym przyszły prezydent doszedł na szczeblach kariery do stopnia podpułkownika, ale także wcześniejsze służby specjalne ZSRR, po których Komitet Bezpieczeństwa Państwowego przejął tradycje i w dużej części metody działalności. Jest to arcyważne, gdy chcemy poznać najważniejszą dziś osobę na Kremlu.

Oprócz powszechnie znanych faktów z życia Putina, książka dostarcza czytelnikowi wielu interesujących wątków, takich jak „nieoficjalnej” biografii prezydenta Rosji, w której jest dwa lata starszy i jest synem zupełnie innych ludzi czy wspomnienia jego kolegów z dzieciństwa, którzy relacjonują jakie zdarzenia mogły ukształtować młodego Władimira, że postanowił zostać szpiegiem.

Lwią część publikacji stanowi kariera Putina w KGB i różne ciekawe wątki związane z jego pracą dla służb w NRD, a następnie powrót do „nowej” ojczyzny i początki pracy na Leningradzkim Uniwersytecie Państwowym im. A. Żdanowa (obecnie Petersburski) oraz w merostwie Sankt Petersburga, cały czas będąc aktywnym oficerem specjalnych. Zaangażowanie to pozwoliło przyszłemu prezydentowi utorować swoją drogę do wielkiej polityki. Oprócz samej działalności na różnych stanowiskach czy przy przedsięwzięciach, autorzy przytaczają wiele ciemnych i niewyjaśnionych spraw, które powinny zainteresować czytelników. Kolejne kroki w drodze po władzę nad krajem, to praca dla samego Jelcyna i wkupienie się w łaski „familli”, która faktycznie zarządzała w latach 90. XX wieku naszym największym sąsiadem. Ostatnią część biografii Putina stanowi jego dojście do najwyższych stanowisk: dyrektora FSB, premiera i prezydenta… Wszystkie te etapy jego kariery są wypełnione niebywałym instynktem, przebiegłością i intuicją, dzięki którym Władimir Putin rządzi największym mocarstwem atomowym na świecie. Ale czy tylko to jego osobista zasługa? Na to pytanie odpowie Wam książka Felsztinskiego i Pribyłowskiego.

Wbrew pozorom najwyższa władza w Rosji to nie tylko prezydent Putin. Jest to kolejny aspekt tejże publikacji, na który trzeba zwrócić uwagę. Druga część książki to oligarchowie i klany, które stając przed coraz ściślejszą kontrolą służb specjalnych przeszły albo do obozu władzy, albo do opozycji wobec Putina. Autorzy przedstawiają też dokładne biografie ciekawych – z punktu widzenia publikacji – „przyjaciół” prezydenta, którzy dzięki swojej lojalności bądź uprzedniej pomocy w dojściu do władzy, cieszą się do dziś wieloma lukratywnymi stanowiskami w administracji państwowej lub samorządowej.

Ostatnie dwa rozdziały to sprawa prześladowań mediów, zamachów terrorystycznych, jak i eliminacji, często fizycznej, przeciwników Kremla. Historycy bardzo szczegółowo opisują kolejne etapy zmiany prawa federalnego, które pozwoliły na przejęcie mediów państwowych czy należących do oligarchów oraz ściślejszą kontrolę pozostałych, mniej wpływowych telewizji, gazet czy rozgłośni radiowych. Rządy Putina to także seria wielu krwawych zamachów terrorystycznych, z których wiele było celowo przypisywanych czeczeńskim separatystom (takowe także przeprowadzono, żeby nie było wątpliwości) oraz zabójstw działaczy społecznych, polityków, dziennikarzy czy byłych funkcjonariuszy bezpieki (najsłynniejsze ofiary Anna Politkowska czy Aleksandr Litwinienko to tylko przysłowiowy wierzchołek góry lodowej).

Swoistym „dodatkiem” do publikacji jest aneks pt. „Demokracja sterowana” w którym otrzymujemy solidną dawkę wyborczych fałszerstw na szczeblu lokalnym w całej Rosji, gdzie gubernatorami czy merami zostawali ludzie posłuszni Kremlowi.

Książkę „Korporacja zabójców” mogę polecić wszystkim zainteresowanym tematyką służb specjalnych w Rosji i ZSRR, jak i samą osobą prezydenta Władimira Putina oraz tym, którzy chcą zrozumieć skąd wziął się system swoistej dwuwładzy FSB i oligarchii.

JURIJ FELSZTINSKI (ur. 1956) – rosyjski historyk mieszkający w Stanach Zjednoczonych. W 1974 roku rozpoczął studia historyczne w Moskiewskim Państwowym Instytucie Pedagogicznym. W 1978 roku emigrował do Stanów Zjednoczonych. Kontynuował naukę na Brandeis i Rutgers University, gdzie się doktoryzował. W 1993 roku doktoryzował się w Instytucie Historii Rosyjskiej Akademii Nauk. Jest wraz z Aleksandrem Litwinienką autorem książki „Wysadzić Rosję”, w której dowodzą, że rosyjska Federalna Służba Bezpieczeństwa (FSB) przeprowadziła zamachy bombowe na budynki mieszkalne w Rosji w 1999 roku.

WŁADIMIR PRIBYŁOWSKI (ur. 1956, zm. 2016) – rosyjski historyk, politolog i dziennikarz, obrońca praw człowieka, autor lub współautor ponad 40 książek, poświęconych tematyce politycznej, a także historii Bizancjum. W latach 1979-1982 był związany z grupą młodych socjalistów, kierowaną przez Borisa Kagarlickiego. Zajmował się rozpowszechnianiem literatury bezdebitowej, w 1982 roku grupa została rozbita przez KGB. Zajmował się także tłumaczeniem na język rosyjski „Folwarku zwierzęcego” George’a Orwella. W 1993 roku stanął na czele Panoramy (ośrodka informacyjnego i badawczego). Od listopada 2005 roku kierował rosyjskojęzycznym portalem Anticompromat.ru, na którym publikowano biografie polityków rosyjskich, na podstawie różnorodnych dostępnych informacji. Po zamknięciu portalu, został on przeniesiony na amerykański serwer. W dniu 13 stycznia 2016 roku ciało Władimira Przybyłowskiego zostało znalezione w jego moskiewskim mieszkaniu. Przyczyny śmierci nie są znane.


korporacja_zabojcow-okladka-360x534Autorzy: Jurij Felsztinski, Władimir Pribyłowski

Tytuł: Korporacja zabójców / The Age of Assassins. How Scary Are Russia’s New Rulers?

Wydawnictwo: Fronda Wydawnictwo

Oprawa: Miękka

Rok wydania: 2016

ISBN: 978-83-8079-057-5

Liczba stron: 496

Format: 15,5 x 22,5 cm

>>>> Książkę można kupić u wydawcy tutaj <<<<

Komentarze

Rafał "Ralph" Muczyński, koordynator działu "Wojsko". Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie w Białymstoku i politologii na Politechnice Białostockiej. Rysownik-hobbysta (więcej: http://ralph1989.deviantart.com oraz www.facebook.com/Ralph1989Arts) Zainteresowania: rysunek, wojskowość (szeroko pojęte zagadnienia współczesnej armii od strony uzbrojenia, zwłaszcza lotnictwo i technika rakietowa), polityka międzynarodowa, historia XX wieku.

Najpopularniejsze posty