Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki „Prezydent. Lech Kaczyński 2005-2010” – recenzja

Niniejsza książka jest kontynuacją bestsellerowej, liczącej ponad tysiąc stron publikacji pod red. S. Cenckiewicza „Lech Kaczyński. Biografia polityczna 1949-2005”. Dopełnia ona i zamyka biografię tragicznie zmarłego 6 lat temu prezydenta Polski.

Polsce potrzebna jest pamięć o tych, którzy o nią walczyli, bo Polska odrodziła się z walki (…) I to z walki prowadzonej w różnych formach, zbrojnej i pokojowej (…) Ci wszyscy, którzy sądzą inaczej, mylą się. Odwaga, determinacja, przywiązanie do ojczyzny pozostają w naszym kraju najwyższymi wartościami. Bez nich nie ma Polski, bez nich silnej i niepodległej Polski nie będzie.

Musimy podtrzymywać patriotyzm, powtarzam: patriotyzm, nie nacjonalizm. Musimy potrafić myśleć kategoriami historycznymi. Musimy myśleć o przeszłości właśnie dlatego, żeby nasza przyszłość tu w kraju i na emigracji była lepsza. Polityka historyczna będzie kontynuowana nie dlatego, że chcemy być anachroniczni, nie dlatego, że my tu w Polsce lub też Polki i Polacy na emigracji chcą żyć jedynie przeszłością – to i nierealne, i niepotrzebne – ale dlatego, że wspólnota polska musi mieć poczucie więzi, które zawsze wynika z przeszłości, a nigdy z przeszłości, której się przecież nie zna.

Lech Kaczyński

Mimo, iż książka jest o połowę cieńsza od pierwszej części dylogii, gdyż dotyczy krótszego, acz najważniejszego okresu życia śp. Lecha Kaczyńskiego, to stanowi – w mojej subiektywnej opinii – pełny i obszerny opis spuścizny prezydenta „Solidarności”, co zresztą podkreślają autorzy. Pierwsze co rzuca się w oczy to czarno-biała okładka, przedstawiająca prezydenta w samolocie oraz solidne wydanie w twardej oprawie. Publikacja zawiera w środku wiele ilustracji, zdjęć oraz fotokopii dokumentów, a każdy rozdział zakończony jest przypisami. Tyle, jeśli chodzi o aspekt techniczny.

Biografia prezydentury Lecha Kaczyńskiego składa się z pięciu rozdziałów, dotyczących kampanii wyborczej 2005 r., początków prezydentury („Start”), współpracy z kolejnymi rządami: Kazimierza Marcinkiewicza, Jarosława Kaczyńskiego i Donalda Tuska („Prezydent IV Rzeczypospolitej”), polityki zagranicznej, bezpieczeństwa, historycznej i społecznej („Fundamenty”) oraz dotychczasowej wiedzy nt. katastrofy smoleńskiej („Ostatni lot”). Na początku każdego z rozdziałów zawarto spis najważniejszych wątków, które zostały poruszone w nich. Przytaczane przez autorów zagadnienia czy decyzje polityczne Lecha Kaczyńskiego są podparte cytatami osób z otoczenia, samego prezydenta czy nawet jego oponentów.

Cenckiewicz i Chmielewski podkreślają, że ich książka jest rzetelna, co zasadniczo mogę potwierdzić, a z uwagi na wieloletnie już konflikty na scenie politycznej, jak i wśród zwolenników przeciwstawnych obozów, jest to ważne, ale i dobrze rzutujące na ogólną ocenę publikacji. Książka zawiera bowiem pewną dozę krytycyzmu wobec – co jest jasne –- przeciwników Lecha Kaczyńskiego oraz obozu Prawa i Sprawiedliwości, lecz nie zabrakło też paru gorzkich słów wobec niektórych środowisk będących powszechnie kojarzonymi z PiS (mam tu na myśli środowisko Radia Maryja). Jednakże niniejsza książka w zasadniczej swojej treści skupia się na dokonaniach przerwanej tragedią prezydentury, przypomina m.in. wiele aspektów dziś już nieco zapomnianych z okresu kampanii wyborczej prezydenckiej, jak i parlamentarnej.

O ile pierwsza część biografii Lecha Kaczyńskiego skupiała się na jego życiu przed objęciem najwyższego urzędu w państwie, to w drugiej części nie brakuje także opisu aspektów prywatnego życia pary prezydenckiej, również z uwzględnieniem działalności Pierwszej Damy, śp. Marii Kaczyńskiej. Dowiadujemy się np. że nasz bohater był miłośnikiem zwierząt i domatorem, a jego małżonka nie przechodziła obojętnie wobec krzywdy osób niepełnosprawnych i łamania praw kobiet w Polsce.

Autorzy podkreślają istotną rolę polityki historycznej i wschodniej, w tym energetycznej, prowadzonej przez administrację prezydencką, przede wszystkim wkład L. Kaczyńskiego w budowę Muzeum Powstania Warszawskiego (które według nich jest najważniejszą spuścizną prezydenta) czy zainicjowanie ustanowienia nowego święta, Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Prezydent Kaczyński, jak sam podkreślał, spieszył się odznaczać ludzi zasłużonych dla walki o wolność i niepodległość państwa polskiego, uzmysławiał znaczenie trzech konspiracji w dwudziestowiecznej historii naszego kraju: Polskiego Państwa Podziemnego z Armia Krajową, Narodowymi Siłami Zbrojnymi i innymi organizacjami, powstania antykomunistycznego po 1945 roku oraz działalności Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, którego sam był członkiem i jednym z czołowych działaczy. Przypominają, że to właśnie z inicjatywy Lecha Kaczyńskiego w Unii Europejskiej rozpoczęto debatę o dywersyfikacji źródeł dostaw ropy naftowej i gazu ziemnego z Rosji oraz wsparciu dla byłych republik sowieckich, które objęły prozachodni kurs. Przypominają tu chociażby szczególne stosunki Kaczyńskiego z prezydentami Gruzji i Ukrainy, Micheilem Saakaszwilim i Wiktorem Juszczenką. Interesującym podsumowaniem książki i jednocześnie odzwierciedleniem stosunku mediów do tamtej prezydentury są archiwalne okładki dzienników czy tygodników politycznych z Lechem Kaczyńskim w roli głównej.

Osobiście książka spodobała mi się i w mojej subiektywnej opinii biografia ta była potrzebna na polskim rynku wydawniczym, nawet jeśli od śmierci głównego bohatera minęło dopiero kilka lat. Polecić mogę ją oczywiście zwolennikom prezydenta Kaczyńskiego i środowisk z których się wywodzi, ale nie tylko. Mając na uwadze, że tematyka polityczna i publikacje wydane w tym duchu wzbudzają kontrowersje, spory i kłótnie, chcę jednak polecić jej lekturę również oponentom, gdyż książka Cenckiewicza i Chmieleckiego bynajmniej nie jest pozycją zero-jedynkową.

SŁAWOMIR CENCKIEWICZ (ur. 1971 r.) – doktor habilitowany nauk historycznych, wykładowca akademicki i publicysta. Autor kilkunastu książek m. in. Oczami bezpieki. Szkice i materiały z dziejów aparatu bezpieczeństwa PRL, Kraków 2004 i Łomianki 2012; Anna Solidarność. Życie i działalność Anny Walentynowicz na tle epoki (1929-2010), Poznań 2010; Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943-1991, Poznań 2011; Wałęsa. Człowiek z teczki, Poznań 2013 i Atomowy szpieg. Ryszard Kukliński i wojna wywiadów, Poznań 2014. W 2006 r. pełnił stanowisko przewodniczącego Komisji ds. Likwidacji Wojskowych Służb Informacyjnych. Od 2016 r. kieruje Centralnym Archiwum Wojskowym i jest pełnomocnikiem Ministra Obrony Narodowej ds. Reformy Archiwów Wojskowych.

ADAM CHMIELECKI (ur. 1981 r.) – politolog, dziennikarz i publicysta, pracował m.in. jako szef Sekretariatu przewodniczącego Komisji ds. Likwidacji WSI oraz w Instytucie Pamięci Narodowej, autor lub współautor książek Wokół Solidarności, Gdańsk 2011; „Moim powołaniem jest służba publiczna”. Rzecz o Macieju Płażyńskim; Warszawa 2013; Lech Kaczyński. Biografia polityczna 1949–2005; Poznań 2013 (wyróżniona tytułem Książka Historyczna Roku 2013). Członek NSZZ „Solidarność”.


LKaczynski_okladka_fiszka-360x527Autorzy: Sławomir Cenckiewicz, Adam Chmielecki

Tytuł: Prezydent. Lech Kaczyński 2005-2010

Wydawnictwo: Fronda Wydawnictwo

Oprawa: Twarda

Rok wydania: 2016

ISBN: 978-83-8079-049-0

Liczba stron: 507

>>>> Książkę można kupić u wydawcy tutaj <<<<

Komentarze

Rafał "Ralph" Muczyński, koordynator działu "Wojsko". Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie w Białymstoku i politologii na Politechnice Białostockiej. Rysownik-hobbysta (więcej: http://ralph1989.deviantart.com oraz www.facebook.com/Ralph1989Arts) Zainteresowania: rysunek, wojskowość (szeroko pojęte zagadnienia współczesnej armii od strony uzbrojenia, zwłaszcza lotnictwo i technika rakietowa), polityka międzynarodowa, historia XX wieku.