Wojciech Korfanty. Źródło: Wikimedia Commons/Śląska Biblioteka Cyfrowa (domena publiczna)

W Warszawie stanie pomnik Wojciecha Korfantego

W Warszawie podpisano porozumienie dotyczące budowy pomnika Wojciecha Korfantego – wywodzącego się ze Śląska wybitnego polskiego przywódcy narodowego i jednego z ojców niepodległości.

20 marca br. odbyła się uroczystość podpisania porozumienia dotyczącego budowy pomnika Wojciech Korfantego u zbiegu Alei Ujazdowskich i Agrykoli. Porozumienie podpisała prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz oraz prezydent Świetochłowic reprezentujący samorządy śląskie. W uroczystości wzięła udział także dyrektor Muzeum Powstań Śląskich oraz przedstawiciele grup rekonstrukcyjnych.

Dziś spłacamy część długu jaki Rzeczpospolita zaciągnęła wobec tego wybitnego Polaka, a Warszawa – wobec Śląska. Jego pomnik stanie na Trakcie Królewskim w pobliżu pomników innych ojców naszej niepodległości, przypominając jego osiągnięcia mieszkańcom Warszawy i gościom stolicy

– powiedziała prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz.

Inicjatorem budowy pomnika Korfantego było Towarzyszenie Przyjaciół Śląska w Warszawie. W 2014 roku Rada Miasta Warszawy wyraziła zgodę na postawienie monumentu na Trakcie Królewskim.

Wojciech Korfanty urodził się 1873 w osadzie Sadzawka (obecnie część Siemanowic Śląskich). Działalność patriotyczną prowadził już w okresie szkolnym, czego skutkiem były problemy z ukończeniem szkoły. Prowadził działalność dziennikarską i publicystyczną oraz polityczną – był posłem do Reichstagu. Bronił praw Polaków na Śląsku. W 1918 roku występując w niemieckim parlamencie wezwał do przyłączenia w skład państwa polskiego wszystkich ziem zaboru pruskiego i Górnego Śląska. W tym samym roku zostaje jednym z komisarzy Naczelnej Rady Ludowej (głównego polskiego ośrodka politycznego w zaborze pruskim) i był jednym z politycznych przywódców powstania wielkopolskiego. W 1920 roku stanął na czele Polskiego Komitetu Plebiscytowego na Górnym Śląsku, zaś w maju 1921 został przywódcą III powstania śląskiego, które wybuchło w reakcji na niekorzystną interpretację wyników plebiscytu. Efektem powstania był rozejm i korzystniejsza dla Polaków decyzja ententy dotycząca podziału obszaru plebiscytowego Górnego Śląska. W latach 1922-1930 sprawował mandat posła na Sejm, reprezentował chrześcijańską demokrację. Po 1926 roku był jednym z czołowych przeciwników rządów sanacyjnych. W 1930 roku w ramach represji politycznych był osadzony w twierdzy brzeskiej, zaś w 1935 w obawie przed prześladowaniami udał się na emigrację. W kwietniu 1939 roku powrócił do kraju,  jednak został aresztowany. Ostatnie miesiące spędził schorowany w więzieniu. Po 3 miesiącach został wypuszczony. Zmarł 17 sierpnia 1939 roku, a jego pogrzeb stał się wielką manifestacją patriotyczną.

 

 

www.um.warszawa.pl, katowice.gosc.pl

Komentarze

Najpopularniejsze posty